Tags

Ik doe niet dikwijls mee aan wetenschappelijke studies hoewel ik er het nut niet alleen van inzie, maar het belang ook erken en het eerlijk gezegd zelfs wat ‘promoot’. Daarom liet ik me enkele maanden geleden, heel gemakkelijk overhalen mee te doen aan een onderzoek waaraan onder andere ook m’n neuroloog, prof. Dr. Nagels, deelneemt. Het gaat over cognitieve stoornissen en de mogelijkheid dit op te sporen of op z’n minst toch na te kijken op MRI-beelden. Bovendien – en ik moet eerlijk bekennen dat het doorslaggevend was – zou ik geen gevaarlijke of ongekende medicatie moeten innemen…

Eerst kreeg ik een hele reeks neuropsychologische testen die ik natuurlijk moeiteloos oploste want ik ben nu eenmaal de slimste jongen die iedere lezer van deze blog, kent. Niet alleen maak ik mezelf dat trouwens wijs, maar weet ik ook dat het zo NIET is. Maar hoogmoed is een religieuze zonde en ik ben graag christelijk, islamitisch en joods zondig of zo. Bovendien meten die proefjes wijzigingen op gedragsniveau en dus ook de cognitieve stoornissen waarmee ik (bewust) te maken heb en waarover ik meer wil weten…

Daarna werd ik in of onder een MRI-scan geschoven. Het is een groot, luidruchtig en duur apparaat dat niet geschikt is voor mensen die claustrofobisch zijn of om één of andere reden een metalen voorwerp in hun lijf dragen. Het is immers magnetisch…

Over een jaartje zou ik dan terug hetzelfde moeten doen en dan worden de resultaten en beelden vergeleken om hopelijk geen al te negatieve ontwikkeling of degeneratie te zien. Maar een vriendin van me is daar gerust in en ik zal proberen uit te leggen waarom dat zo is…

Ze – en ik kan garanderen dat ze vrouwelijk is want ik heb haar getest!! – bekeek me heel raar wanneer ik tegen haar zei dat ik mentaal trager ben geworden en het zich echt niet beperkt tot mijn verbale moeilijkheden die vooral te horen zijn omdat ik langzaam praat. Vooral na een inspanning of wanneer ik zomaar enorm moe ben, heb ik het volgens mij immers lastig om iets snel te begrijpen. Haar blik verraadde echter ongeloof en –begrip waarop ze luid, geheel onverwacht en haast duivels begon te lachen. ‘Jij bent juist veel te gevat en alert, jongen!’, riep ze dan. ‘Je bent er gewoon selectief in want als het je niet interesseert of wanneer iemand je op je ongelijk wijst, doe je alsof je het niet meteen begrijpt of kan je niet direct iets terugzeggen!!!!’.

De vriendin waarover ik het heb werd trouwens mijn liefje en dat is ze nu toch al enkele jaren. Niet alleen tolereert ze m’n selectieve alertheid, maar aanvaardt ze ook een vriend die verstandiger en knapper is dan haar, maar die vooral meer onzin kan verkopen! En u?

 

Adil Fraihi

 

 

profielfoto

 

 

 

 

Advertenties