Tags

Op 18/09/2016 schreef ik deze Open Brief nadat ik weer veel last had van zenuwpijnen in mijn linkerarm en -been…

Open brief aan God, Allah en Hashem.

Eerst en vooral wil ik me excuseren voor het gebruik van Je aanspreektitel. Als ongelovige weet ik immers niet of de drie namen die ik gebruik wel degelijk over dezelfde entiteit gaan. In geen geval wil ik discrimineren door slechts één naam te gebruiken, daarom bezig ik deze drie benamingen. Bovendien beweren gelovigen vaak dat jullie één zijn.


Het is ondertussen vrij duidelijk dat wij elkaar niet mogen. Niet alleen heb ik Je jarenlang genegeerd en zelfs Je bestaan ontkend, maar gaf Jij me op Jouw beurt een afschuwelijk lijf. Versta me niet verkeerd, ik heb een leuk snoetje en een lichaam waar ik me enorm mee geamuseerd heb, maar op een gegeven moment bleek er dan toch iets verkeerd mee te zijn.
Doordat ik nu toch al een enkele dagen zonder enige reden meermaals hevige pijn heb in mijn linkerarm en -been en deze folteringen me belemmeren om normaal te functioneren en te denken, besluit ik mijn ongeloof (lees: ongelovigheid) even opzij te schuiven en Je direct aan te spreken. Geen schrik, het zal kort zijn want mijn volgende ‘pijnaanval’ belet me toch om lang te werken, praten en vragen te stellen…


In de eerste plaats had ik natuurlijk graag geweten waarom ik slachtoffer ben van Je boosheid? Mensen die in Je geloven lieten me al weten dat het een soort ‘test’ is, maar dat geloof ik dan weer niet want nooit liet ik weten dat ik wou meedoen aan eender welke test, noch gaf ik door mijn houding of handelingen tegenover anderen een aanleiding tot zoiets (als zo’n reden überhaupt al bestaat ). Bovendien worden zulke gruwelijke testen toch enkel in labo’s door mensen op dieren gedaan? Ben Jij dan ook ‘maar’ een afschuwelijk mens of probeer Je net door pijnlijke martelingen aan te tonen dat Je groter en sterker bent dan gelijk wie? Geloof me, ik wil graag van de daken schreeuwen dat Je de allergrootste bent als Je de foltering stopt!
Hoewel ik weet dat Je zowat overal op deze aardbol zorgt voor pijn in al zijn vormen, hoop ik dat Je begrijpt dat ik nu enkel gefixeerd ben op mezelf, mijn eigen leed en mijn persoonlijk verdriet dat eigenlijk moeilijk los te koppelen is van dat van anderen. Ik vrees immers dat ik niet de enige ben. In tegenstelling tot Jou, heb ik namelijk niet de pretentie te beweren dat ik uniek ben. Toch slaag je er verdorie goed in om -al is het maar even- me enkel aan mezelf te laten denken. Hierdoor verander Je zelfs mijn persoonlijkheid. Het is een verwezenlijking waar ik alvast niet al te trots op zou zijn, tenzij Je houdt van blinde gehoorzaamheid natuurlijk…


Om af te sluiten, beloof ik vanavond tussen twee pijnaanvallen naar boven te kijken en te wachten op Jouw antwoord. Niet alleen sta ik dus open voor Jouw bestaan, maar smeek ik me een verklaring neer te laten zenden. Ofschoon ik Je respecteer en dit duidelijk niet wederzijds is, wacht ik op Je reactie. Ik besef dat de kans dat ik straks enkel een paar vleermuizen zie voorbijvliegen wanneer ik de hemel in kijk, groter en realistischer is, maar toch…

Respectvol,

 

Adil Fraihi

TOSHIBA - WIN_20150326_200933

Advertenties