Tags

Ik heb de indruk dat ik meteen na m’n geboorte al een echte punker ben geworden. Het is dan nog iets dat ik voor de rest van m’n pietluttige leven blijf. Ik geraak er immers niet van af en om eerlijk te zijn, wil ik dat eigenlijk ook niet. Maar gelukkig evolueer ik gedurende al m’n levensjaren, zowel muzikaal als op andere vlakken en dit terwijl ik Never Mind the Bollocks van The Sex Pistols toch nog het allerbeste vind dat een bende boze, opstandige jongeren op deze kwaadaardige wereld heeft voortgebracht…

Vergeet Einsteins relativiteitstheorie, de zwarte gaten van Hawking of zelfs de uitvinding van het wiel! Enkel punk is de juiste verklaring, analyse, redding, antwoord én juiste ingesteldheid. De enige reden waarom het zeer slecht gaat met deze wereld is immers een tekort en soms zelfs volledig gebrek aan goede seks, gecombineerd en overgoten met strakke, rauwe en maatschappijkritische rock ‘n’ roll bestaande uit hoogstens drie akkoorden! Liefst heb ik er zelf dan nog hees gebrul bij van iemand die wel héél boos lijkt en al plassend elke kerncentrale zou kunnen laten overstromen. Want tegen kernenergie moet hij dan wel zijn hé…

De realiteit is echter pijnlijker dan hetgeen er zich in m’n hoofd afspeelt. Vandaag is m’n verjaardag en ik durf daarbij haast niet zeggen hoe oud ik ben. Meer nog, mensen die m’n leeftijd bereiken, plakken er liever geen getal op. Uit schaamte, pure achterlijkheid of tot geheimhouding verplicht door een maatschappij die enkel knappe, jonge, rijke en gezonde tieners wil tonen. Maar omdat ik als punker de zieke wereld graag tegen de schenen stamp met de Dr Martens die ik nog altijd draag, roep ik heel luid : ’44, verdomme!!!!!’ en ‘fuck society’ en ‘shit’. Dat laatste gewoon omdat ik daar zin in heb…

Onlangs noemde m’n enorm luidruchtige en zelfs oerlelijke buurvrouw me een ‘ouwe zak’ en ze stak daarbij haar middelvinger uit toen ik haar nochtans beleefd vroeg ’s nachts wat stiller te zijn. Het ergste is dat ze deels gelijk had want in de Middeleeuwen zou iemand die mijn leeftijd had, ongetwijfeld hoogbejaard genoemd worden. Enkel de uitgelopen mascara en overdreven rode lippenstift op haar rubbervormige lippen (als die van een kameel), verraden trouwens dat ze zelf van deze moderne tijd is. Niet alleen heb ik dus een rotziekte, MS, maar ook een buurmeisje dat lijkt op een groot beest dat in de woestijn leeft. Hoeveel pech je als mens kan verdragen, blijft me telkens weer verrassen en verbazen…

De zwarte Dr. Martens-bottines draag ik trouwens nog steeds omdat m’n revalidatie-arts dit aanraadt. Het zou ervoor zorgen dat ik beter stap omdat het m’n enkels meer steun zou geven of zo. De kleren die ik nu aanheb lijken voor de rest echter helemaal niet op hetgeen ik vroeger durfde aan te trekken. Het zijn nette hemden, broeken en truien die meer tot een stijl toe te schrijven zijn die ik toen zelfs verfoeide. Het is immers zonder karakter of zo. Ik word dus een echt sulletje. En u?

 

Adil Fraihi

DCIM100MEDIA

 

 

Advertenties