Hoewel ze me de laatste tijd de stuipen op het lijf jaagt, heb ik haar toch meegenomen. Ik weet niet waarom, maar ze achtervolgt me overal ook, naar het zwembad, restaurant, bar, slaapkamer en zelfs op het toilet zit ze voortdurend in m’n hoofd! Nee, deze keer heb ik het niet over m’n persoonlijke kwelgeest Sabrina, maar over een zeer bijzonder vriendinnetje dat ik steeds minder begrijp en die me toch blijft boeien. Niettegenstaande ze echt menselijk is, heet ze ongetwijfeld god of zo want ze heeft ondoorgrondelijke wegen en gedachten. Bovendien heeft ze een hemels lichaam. Ik proef en ontdek immers telkens weer het paradijs tussen haar dijen…

Uthoff, en dan vooral diens fenomeen, namelijk het verergen van neurologische symptomen bij multiple sclerose door het warme weer, gooit echter de hele tijd roet in het eten. Meer nog, vaak kan ik enkel aan het zwembad liggen en als ik echt niet meer kan, een frisse duik nemen en wat rondzwemmen om vervolgens terug te gaan liggen op een ligzetel. Aan activiteiten georganiseerd door het animaitieteam van het hotel, kan ik dus echt niet deelnemen. Mijn lichaam staat dat niet toe en anders had mijn verstand het waarschijnlijk toch niet toegelaten…

Daarom lees ik af en toe in een dik boek en bestudeer ik de mensen in en rond het zwembad. Terwijl ik de kinderen hoor schreeuwen, gillen en roepen, bekijk ik aandachtig de lichamen en posturen van de mensen die voorbij me lopen. Niemand ziet het omdat ik een zonnebril draag of dat denk ik tenminste toch. Bovendien lig ik aan het drukke paadje tussen het hotel en het strand en zie ik dus veel mensen passeren…

Het zijn voornamelijk de talrijke mooie lichaampjes van de vele Russinnen die m’n aandacht trekken. Ik weet echt niet waarom – en geloof me, ik heb er echt lang over nagedacht en naar een reden gezocht – ik vooral naar hun prachtige kontjes kijk. Mijn blik is na een tijdje in de ban van al die ronddingetjes.. Ik kan het zelfs niet geloven dat er zoveel aantrekkelijk, prachtig en ongetwijfeld lekker mensenvlees op één enkele plaats terug te vinden is. Erger, regelmatig krullen m’n tenen en soms is dat zelfs letterlijk. Je hoort soms dat mensen last hebben van rusteloze benen en in mijn geval heeft de warmte voor rusteloze tenen gezorgd, het is een bijzonder onaangenaam en storend fenomeen…

Door de hoge concentratie van kontjes in alle maten en gewichten, doe ik iets heel dom dat ik echt iedereen wil afraden te doen. Wanneer ik even alleen op m’n hotelkamer ben, neem ik immers mijn telefoon en stuur ik het volgende bericht naar mijn toenmalig liefje: ‘Ik mis je kontje!’. De korte kennisgeving zorgt voor een enorme ruzie omdat m’n vriendinnetje het erg vind dat ik haar nooit iets anders laat weten of niets van me laat horen tenzij het gemis van haar lichaam. Al vrij snel laat ze me dan ook weten dat ik onmogelijk nog haar geliefde kan zijn…

Op een gegeven moment lig ik weer languit voor me te staren wanneer m’n zoontje me aanspreekt. Hij zegt dat ik even naar een enorm dikke man moet kijken en vraagt me dan in te beelden wat het gevolg moet zijn als hij vanop een bootje in de zee zou duiken. Hij weet immers dat ik me alles visueel voorstel. ‘Papa’, zegt hij dan, ‘hij zou op z’n eentje zorgen voor een enorme tsunamie!!’. Daarop schiet hij in de lach en stopt hij pas als hij ziet dat ik hem alleen een vieze blik gun. Ik heb immers helemaal niet graag dat hij mensen uitlacht en dat weet hij…

Ik vertel m’n zoontje trouwens niet dat ik regelmatig kijk naar een stevige, gespierde man die enkele opvallende tattoeages heeft aan z’n borst, schouders en de buitenkant van z’n linkerbeen. Maar het zijn niet de lichaamsschilderingen die voortdurend m’n aandacht trekken. Het is…euhm…ik durf het haast niet zeggen…z’n gevulde zwembroekje dat eigenlijk op ontploffen staat. Iemand vertelde me nochtans ooit dat bodybuilders eerder klein geschapen zijn of zo. Het inspuiten van spierversterkende middelen, zou dit namelijk als gevolg hebben. Daarom ga ik ervan uit dat hij iets in z’n broek heeft gestopt om aan te tonen dat het bij hem niet zo is of zo. Maar ik vrees dat de gespierde man overdreven heeft met het spul dat hij in z’n broek gestoken heeft. Het zou natuurlijk ook kunnen zijn dat hij telkens enorm blij was mij te zien! En u?

Adil Fraihi

61183_1590765287620_1190501686_1643862_2945782_n

Advertenties