Iedereen doet wel eens iets waar hij of zij spijt van krijgt of heeft. Vaak worden die dingen vergeven en soms zelfs vergeten, maar het is voor de meesten pas echt een probleem als je die fouten en vergissingen blijft doen. Het besef dat je dan verkeerd bezig bent, geldt dan trouwens niet als excuus. Integendeel zelfs, het is eerder een argument om het voortaan niet meer of op z’n minst toch anders te doen…

Zo weet en besef ik maar al te goed dat ik me niet mag laten verleiden door sensuele blikken van beeldmooie meisjes om er uiteindelijk mee in bed te belanden. De slechte ervaringen met vooral blonde, oneerlijke en zelfs ronduit gemene vrouwen, leerden me immers dat het niet goed is voor m’n mentale gezondheid en dat is dan weer onlosmakelijk verbonden aan mijn lichamelijke conditie en omgekeerd en…

Omdat ik een domme jongen ben, doe ik het toch telkens weer. Ook wanneer ik voor de spiegel sta in de badkamer, naar mezelf kijk, m’n hoofd heen en weer schud en mezelf, waarschijnlijk veel te luid,  aanmaan om te stoppen met het volgen van mijn geslachtsdeel in plaats van mijn hersenen. Maar dat duurt dan weer niet lang genoeg, want ik hoef dan maar een tekstberichtje te ontvangen van een knappe vriendin of telefoontje van een ex om wéér domme dingen te zeggen en te doen. Ik heb dus blijkbaar niet veel nodig om te ‘hervallen’…

Ik zoek bovendien het gevaar vaak zelf op en ik weet het, het wordt mijn dood maar als je er niet meer bent, doet het er eigenlijk niet meer toe op welke manier je dat hebt gedaan of vergis ik me? Daarom kies ik er misschien voor om het op een lekkere manier te doen. Daarenboven zal niemand het me kwalijk nemen. Iedereen zal me dus toch toelaten dezelfde fouten te blijven maken…

Om molariserend af te sluiten raad ik mezelf dus aan door te gaan met mijn leven zoals ik het eigenlijk al lang doe. Voortaan schud ik m’n hoofd niet meer heen en weer wanneer ik voor de spiegel sta, maar eerder op en neer. En u?

 

 

Adil Fraihi

 

Advertenties