Ik neem afscheid van haar met een knuffel, zoen op de mond en een klein tikje op haar schouder. Daarop stapt ze uit de wagen en flaneert ze als een mannequin sierlijk en zelfverzekerd terug naar haar wagen. Ik blijf kijken tot ze in haar auto stapt. Nee, ik staar eerder en dan vloek ik…

 

Haar strakke kontje, fijne taille en slanke lichaam, modieuze schoenen en keurige jurkjes zullen nooit meer zijn dan een aangename herinnering. Nochtans begint de ontmoeting goed. Nadat ze naar me toe loopt en haar lach steeds luider klinkt, doet ze het immers weer: zachtjes knijpt ze in m’n billen, met twee handen, alsof ze schrik heeft dat ze gaan lopen…

 

Ze geeft me dan opnieuw een leuk gevoel door me het idee te geven dat ik dan toch nog aantrekkelijk moet zijn of zo. In ieder geval kan ik toch niet zo afstotelijk zijn want een mooi meisje vindt m’n achterwerk immers leuk. Dat toont ze trouwens niet alleen, maar ze zegt het er deze keer ook bij:’Wat zie je er toch weer lekker uit!’. In geen geval voelt het aan als een ongepaste seksistische opmerking en handeling. Integendeel zelfs, ik ben min of meer blij zoiets te mogen horen maar dat komt ongetwijfeld door het gebrek aan zelfvertrouwen dat ik heb…

 

We gaan samen iets drinken op een terrasje met zicht op de Schelde. We zien en horen niet alleen het rustgevende water en de groene oevers maar worden af en toe ook afgeleid door de motoren van de bootjes die voorbij varen. Het is echter te fris om zelf zo’n ding te huren of zo en daarom blijft het bij het bewonderen van de mooie streek waarin ik woon. Bovendien is het niet echt een hartelijk of uitbundig gesprek, zodat ik echt kan genieten van de zingende vogeltjes, enkele lawaaierige eendjes en kleine golfjes van een rustige rivier…

 

Regelmatig kijk ik naar haar mooie benen. Het zijn eigenlijk vooral haar kuiten die m’n aandacht trekken. Ik kijk er trouwens niet geregeld naar, maar eigenlijk constant. Op een gegeven ogenblik word mijn aandacht volledig door dat mooie lichaamsdeel opgeslorpt. Nadat ik er mezelf op betrap in de ban te zijn van haar zachte kuiten en er geregeld in eentje knijp, besluit ik dat ze eigenlijk te vergelijken zijn met mollige borstjes. Er is echter wel één groot verschil: iedereen mag ze zien…

 

Even droom ik weg en zie ik op het terras alle meisjes en vooral oudere vrouwen ongegeneerd aan hun tafeltje zitten met lange sokken of broeken die hun kuiten bedekken, maar een ontbloot bovenlijf. Daardoor zie ik verschillende maten en soorten borsten: kleintjes, lange afzakkende, peervormige en grote opgezwollen tieten die er gewoon hangen of staan. Soms bewegen ze wat op en neer wanneer een dame met haar partner een hevig gesprek voert. Ik vloek dus. En u?

 

 

Adil Fraihi

Advertenties