Onlangs sprak ik een vroeger liefje van me waarmee ik nog regelmatig telefonisch contact heb. Nee, het ging niet over de periode waarin ik haar echt en gemeend liefhad, mijn lippen en tong haar zachte huid van kop tot teen aflikten of andere lichaamsdelen tussen haar benen een plek zochten die dichtbij de hemel stond. We hadden het over dingen die geen zin hebben…

We lachen trouwens altijd wanneer we elkaar horen en dat was niet anders toen we elkaar vroeger regelmatig zagen. Die keer aan de telefoon was ook niet anders. Zinloze dingen zijn nu eenmaal grappig en op de manier waarop zij erover vertelt, zijn ze zelfs hilarisch! Dit zijn de domme dingen die ons deden brullen, gieren en huilen van het lachen: – Een laken nodig hebben in bed terwijl het verdorie TOCH te warm is…

– Tegen een muurtje, paaltje of andere auto rijden bij het parkeren en TOCH blijven gas geven…

– Echt niet kunnen slapen, uren wakker in bed liggen en wanneer je dan TOCH moet gaan werken, val je haast vanzelf in slaap…

– Iemand zien waarvan je onmiddellijk denkt dat die iets heeft, maar TOCH niet kunnen zeggen wat precies. Een vraag die je bovendien lang bezighoudt…

– Met iemand in bed belanden die je achteraf de vraag doet stellen waarom je zoiets dom ondanks kennis en ervaring TOCH blijft doen…

Haar zachte dijen, lekkere lippen, goudkleurige perzikhuidje en zalige tieten maakten weer plaats voor gejank. Eerst omdat ik het zo erg vond dat we geen koppeltje meer waren, maar na een tijdje werd het zoute vocht dat over m’n wangen rolde, vervangen door zoete tranen van geluk. Het is immers heerlijk nog een vriend van haar te kunnen en mogen zijn…

 

Adil Fraihi

Advertenties