Ik heb echt geen zin om een liedje te schrijven over liefde, laat staan een gedicht of melig verhaal. Verschillende tegenstrijdige gevoelens en dan vooral de pijn die ze veroorzaken door hard tegen elkaar te botsen, beletten me immers helder na te denken. Aan de andere kant kan men zich natuurlijk de vraag stellen in hoeverre hartstocht wel redelijk is. Bovendien kan ik het gewoon niet…

Iedereen kan er over meespreken en ik kende  het zelf ook al meer dan eens: onredelijke verliefdheid die op geen enkele manier uit te leggen is en al zeker niet tegen jezelf. Bovendien kan ik slechts enkele van m’n amoureuze episodes of periodes wijten aan de aantrekkingskracht van een uitzonderlijk mooi lichaam met uitnodigende lippen en het gaaf gezichtje van een engel die haar seksuele vaardigheden gratis en voor niets aanbiedt. Slechts zelden kende ik immers een goedkoop sletje en de zeldzame momenten waarop ik me dan toch volledig liet gaan en toegaf aan uitsluitend lichamelijke impulsen, schrijf ik toe aan overmatig, excessief en (gelukkig) uitzonderlijk alcoholmisbruik…

Nee, ik schrijf zelfs als MS-patient die zich eigenlijk zou moeten beperken tot onderwerpen rond gezondheid, Multiple Sclerose en het effect daarvan op seksualiteit, graag en veel over de daad. Vooral het ongecontroleerd, ongeremd een beestachtige wippen in duistere en onopvallende hoekjes in openbare plaatsen, boeit me enorm en wil ik met mijn geschrijf delen met anderen. Ook beschrijvingen van mijn prestaties in bed, het zachtjes strelen van een vlekkeloze, blanke huid en de hemelse gevoelens wanneer ik blonde meisjes op hun onderlip bijt als ik ze penetreer, noteer ik veel liever dan iets over liefde. Erover fantaseren is trouwens niet alleen prachtig, maar het inspireert me bovendien. Meer nog, ik schreef er zelfs een liedje over en mensen die me kennen weten dat ik….euhm….zo goed als niet muziek kan spelen of componeren. En u?

 

 

 

 

Adil Fraihi

Advertenties