Ik drink het elke morgen, nooit na twaalf uur ’s middags en altijd zwart. Er mag wat suiker bij, zo’n anderhalve koffielepel, maar dat is het dan. Meestal bij drink ik het bij het ontbijt, maar soms is het alleen die ene grote tas koffie. Geen kopje, maar dus eigenlijk twee of is het iets minder…

Vaak staar ik dan gewoon wat voor me, zonder iets te zeggen. Het viel me zelfs al op dat ik dan eigenlijk ook aan niets denk of toch niet aan iets dat ik me dan achteraf kan herinneren of verder zou kunnen vertellen of zo. Het is mijn momentje ‘zen’…

Deze morgen was niet anders tot mijn mentale vacuüm werd gevuld door de veel te luide stem van mijn zoontje. Hij zit trouwens in de pré-puberale fase waarin jongens een kikker in de keel krijgen. Z’n stem slaat dus vaak over. Storend vind ik dat helemaal niet, maar zoals het bij z’n leeftijd hoort, zit hij er zelf wel mee in. Best schattig eigenlijk…

‘Papa!’, riep hij geïrriteerd omdat hij zag dat ik door hem keek in plaats van naar hem. ‘Wat vind jij ervan?’, vroeg hij dan. Alsof hij een emmer koud water over me goot om me wakker te krijgen, schrok ik even en antwoordde met een vraag: ‘Wat wil je juist weten?’. Mijn zoontje bekeek me heel raar en zei: ‘Pukkelpop of Tomorrowland?’.

Omdat ik het gevoel kreeg dat dit één van die momenten was waarop je een kind moet opvoeden door goed en juist te adviseren, probeerde ik heel ernstig en zelfs streng te kijken. Ik wees met mijn wijsvinger naar de stoel voor me en liet hem dus zwijgend weten dat hij moest gaan zitten. Hij deed het, zweeg, wachtte af en luisterde vervolgens aandachtig…

‘Kijk jongen, het hangt er eigenlijk van af wat je wil. Laat je in ieder geval leiden door passie.’, klonk het dan en ik verbaasde mezelf door deze wijze woorden te kunnen uitspreken op een morgen die er gewoon weer veel te vroeg was. ‘Als je goede muziek wil horen, moet je naar Pukkelpop. Wil je veel mooie, blonde  meisjes zien en je vader eren op een gepaste manier, ga dan naar Tomorrowland!’. Ik denk dat mijn zoontje me begreep…

Trouwens, een ‘kikker in de keel’ is in het Frans ‘un chat dans la gorge’. Een kat is géén kikker, maar een heel ander dier! Bovendien kan ik het me visueel voorstellen en een kat niet. Tenzij je op z’n Engels verwijst naar orale seks: ‘to eat pussy.’. Dan is er wel een link te leggen met de keel, maar dat is weer een heel ander verhaal. En u?

 

Adil Fraihi

Advertenties