Ik zag haar nooit graag, maar ik vond wel dat ze mooi, welgevormd en zelfs sexy was. Wanneer ik haar zag begroette ik haar bovendien steeds oprecht, stelde haar de gewoonlijke gezondheidsvragen en vroeg naar haar kinderen. Toch hield ik daarbij een zekere afstand. Het zijn dingen die ik trouwens zal blijven doen.

 

Hoewel ze meer dan eens liet weten dat ze best wel meer wou met me, sloeg ik haar oneerbare voorstellen altijd kordaat af. Niet alleen ken ik haar man, maar gaf ze me ondanks haar glinsterende oogjes en strakke kontje een slecht gevoel, dat vandaag pas gegrond lijkt. Tot op heden zei of deed ze immers niets dat daar een aanleiding voor zou kunnen geweest zijn.

 

Deze namiddag, rond halftwee maakte ze dan toch een opmerking waardoor ik haar voor de rest van mijn onbeduidend leventje anders zal bekijken. Nadat ik haar op straat tegen het lijf liep, ik haar een zoen op haar wang gaf en vervolgens doorliep naar mijn auto, voelde ik dat ik even moest stoppen en mijn evenwicht zoeken. Toen ze dat zag riep ze van op enkele meters van me: ‘Dronk je teveel? Jouw wagen is de volgende hoor!’. Ze weet nochtans dat ik MS heb en soms onzeker stap.

 

Ik weet niet of ze echt bewust is van haar uitspraak en ik kan ik enkel raden naar de reden van hetgeen ze zei. Wellicht zal ik ook nooit weten of ze wel beseft dat ze me pijn deed met haar korte commentaar die best wel kleinerend overkwam. Het is in ieder geval wel genoeg om haar in mijn kortzichtige geest met beperkte intelligentie in een donkere hoek op de onderste schuif van een simpel boekenrekje te plaatsen.

 

Classement vertical heet dat dan, maar in haar geval mag het ‘classement horizontal’ zijn, als je begrijpt wat ik bedoel…

 

 

Adil Fraihi

Advertenties